បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី – ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ
Skip to content
ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ
Search
English
ភាសាខ្មែរ
ទំព័រដើម
អំពីស្ថាប័ន
ប្រវត្តិក្រសួង
រចនាសម្ព័ន្ធក្រសួង
តួនាទី និងភារកិច្ច
សាលាជាតិវិចិត្រសិល្បៈ
សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទវិចិត្រសិល្បៈ
អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា
អាជ្ញាធរជាតិព្រះវិហារ
អាជ្ញាធរជាតិសំបូរព្រៃគុក
សារមន្ទីរជាតិកម្ពុជា
សារមន្ទីរឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ទួលស្លែង
មន្ទីរ រាជធានី ខេត្ត
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌រូបី
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី
បញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក UNESCO
ព័ត៌មាន និងព្រឹត្តិការណ៍
ព័ត៌មាន
ព្រឹត្តិការណ៍
សេចក្តីជូនដំណឹង
លិខិតបទដ្ឋានគតិយុត្ត
ព្រះរាជក្រឹត្យ
អនុក្រឹត្យ
ប្រកាស
សារាចរណ៍
សេចក្តីសម្រេច
ច្បាប់ស្តីពីសិទ្ធិអ្នកនិពន្ធ និងសិទ្ធិប្រហាក់ប្រហែល
គោលនយោបាយ
បណ្តុំឯកសារ
បណ្ណាល័យឌីជីថល
សៀវភៅ
ឯកសារវីដេអូ
ឯកសាររូបភាព
ឯកសារពីដៃគូរអន្តរជាតិ
សេវាសាធារណៈ
វិស័យភាពយន្ត
សេវាផ្នែកសិទ្ធិអ្នកនិពន្ធ
ការស្នើសុំលិខិតអនុញ្ញាតនាំចេញ-នាំចូលវត្ថុសិល្បៈ
ទំនាក់ទំនង
Search
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី
យោងតាមអនុសញ្ញាឆ្នាំ២០០៣ របស់អង្គការយូណេស្កូ “បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី” គឺសំដៅទៅលើការប្រតិបត្តិ, ការបង្ហាញ, ការសម្តែងចេញមក, ចំណេះដឹង, ជំនាញ (ក្នុងនោះរួមបញ្ចូលទាំងឧបករណ៍, ប្រដាប់ប្រដា, វត្ថុ និងទីតាំងវប្បធម៌ជាប់ពាក់ព័ន្ធ) ដែលសហគមន៍, ក្រុមមនុស្ស ឬបុគ្គលទទួលស្គាល់ថាជាមត៌ករបស់ខ្លួន។
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី ត្រូវផ្ទេរបន្តពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយទៀត ហើយត្រូវសហគមន៍ ឬក្រុមមនុស្សយកមកប្រតិបត្តិឡើងវិញជាប់រហូតមក ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងបរិស្ថានរស់នៅ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយធម្មជាតិ និងប្រវត្តិរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងផ្តល់ឱ្យសហគមន៍នោះនូវអត្តសញ្ញាណ និងនិរន្តរភាព។ ហេតុដូច្នេះបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីបានជួយលើកកម្ពស់ដល់ការគោរពនូវភាពចម្រុះ និងការច្នៃប្រតិដ្ឋរបស់មនុស្ស។
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី
អាចស្តែងឡើងក្នុងទម្រង់ណាមួយនៅក្នុងចំណោមទម្រង់ទាំង ៥ ៖
ប្រពៃណីតាមការចងចាំ ឬមត៌កភាសា
សំដៅលើទំនៀមទម្លាប់ទាំងឡាយដែលរក្សានិងផ្ទេរពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយទៀតតាមរយៈភាសានិយាយ, ចម្រៀង, និងការសម្ដែង។ ក្នុងនោះរួមមាន សុភាសិត, ពាក្យបណ្ដៅ, រឿង និទាន, ចម្រៀងបំពេរកូន, រឿង ព្រេង, រឿងទេពកថា, កំណាព្យនិងចម្រៀងវីរកថា, របៀនស្នេហ៍, ពាក្យបួងសួង, ស្មូត្រ, ចម្រៀង, ការសម្ដែងល្ខោនជាដើម។
សិល្បៈទស្សនីយភាព
រាប់ចាប់តាំងពីសំឡេងនិងឧបករណ៍ភ្លេង, របាំនិងល្ខោន រហូតដល់ត្លុកកំប្លែង, ស្មូត្រកំណាព្យ ទាំងក្នុងនិងក្រៅបរិបទសាសនា, ការងារ និងការកម្សាន្ដ។ សិល្បៈទស្សនីយភាព ដើរតួនាទីផ្លាស់ប្ដូរវប្បធម៌ និងលើកមុខមាត់សិល្បៈជាតិ ដើម្បីបម្រើការកម្សាន្ត និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ។
កិច្ចប្រតិបត្តិសង្គម, ជំនឿ-សាសនា, ពិធីបុណ្យ
គឺផ្នែកនៃជំនឿប្រតិបត្តិដែលមានឥទ្ធិពលលើជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្ស ហើយ បានបញ្ជាក់ពីអត្តសញ្ញាណរបស់ក្រុម ឬសង្គមនៃអ្នកប្រតិបត្តិប្រពៃណីនេះដូចជា ពិធីចូលឆ្នាំ, បុណ្យពាក់ព័ន្ធនឹងស្រូវ និងកិច្ចពិធីពាក់ព័ន្ធនឹងជំនឿអរូបីផ្សេងៗទៀតតាមទំនៀមអ្នកស្រុក។
ចំណេះដឹងប្រពៃណីទាក់ទងជាមួយធម្មជាតិនិងចក្រវាឡ
គឺរាប់បញ្ចូលទាំងចំណេះជំនាញ, ភាពប៉ិនប្រសប់, ការប្រតិបត្តិ, ស្នាដៃរបស់សហគមន៍ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយបរិស្ថានធម្មជាតិ និងគំនិត ឬទស្សនៈយល់ឃើញពីចក្រវាឡ ដោយបង្ហាញចេញតាមរយៈភាសា, ប្រពៃណីតាមការចងចាំ, ជំនឿ ឬវិញ្ញាណជាប់ពាក់ព័ន្ធជាមួយទីកន្លែង, ព្រលឹង និងទស្សនៈនៃសង្គមរស់នៅ ។
សិប្បកម្មប្រពៃណី
សំដៅដល់ប្រពៃណីនៃការផលិតឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ តម្បាញហូល ផាមួង ក្រមា គ្រឿងអល្លង្កា ឬឧបករណ៍ផ្សេងៗទៀតដែលធ្វើដោយដៃ សម្រាប់ស្លៀកពាក់ នេសាទ មធ្យោបាយដឹកជញ្ជូន ឬសម្ភារៈលេងកម្សាន្តជាដើម។
បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីកម្ពុជា
ចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីនៃមនុស្សជាតិរបស់អង្គការយូណេស្កូ
គិតត្រឹមឆ្នាំ២០២៦ បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីកម្ពុជា ដែលបានចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីនៃមនុស្សជាតិរបស់អង្គការយូណេស្កូរួមមាន៖